“ ငါ အုိသြားေသာ အခါ ”

မိဘေတြကို ေစာင့္ေရွာက္ခြင့္ရတဲ့ သူျဖစ္ခဲ့ရင္ ေအာက္ပါအခ်က္ေတြကို သိထားသင့္ပါတယ္။ သင္ အိုသြားတဲ့အခါ စိတ္ခ်မ္းသာႏိုင္ဖို႔ သင့္သားသမီး ေတြကို လမ္းျပေပးႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။ “ဆိုးတာလုပ္ရင္ အဆိုးရျပီး ေကာင္းတာလုပ္ရင္ အေကာင္းရတဲ့” ေလာက သဘာဝကို တို႔ေတြ သိထားပါတယ္....

``ခ်ည့္နဲ ့နဲ ့လက္ေတြနဲ ့ ထမင္းဟင္းေတြ အကၤ်ီေပၚဖိတ္စင္သြားတဲ ့အခါ အကၤ်ီ ၊လံုခ်ည္ ဖုိသီဖတ္သီျဖစ္ေနတ့ဲ အခါ မရြံြပါနဲ ့၊ ငယ္ငယ္တုန္းက အေမ သုတ္သင္ေပးခဲ ့တာေတြကို ေက်းဇူးျပဳျပီး ျပန္သတိရေပးပါ။

``ေျပာဖူးတဲ ့ စကားေတြ ျပန္ေျပာမိတဲ ့အခါ စကားမျဖတ္ဘဲ ေက်းဇူးျပဳျပီး နားေထာင္ေပးပါ။ ငယ္ငယ္တုန္းက အိပ္ရာ၀င္တုိင္း တစ္ေထာင့္တစ္ညပံုျပင္ေတြ၊ ငါးရာ့ငါးဆယ္နိပါတ္ေတာ္ေတြကို မရိုးေအာင္ေျပာရင္း ေခ်ာ့သိပ္ခဲ့တာေတြ သတိရေပးပါ။

``မလွဳပ္ရွားနုိင္လို ့ ေရခ်ိဳးဖုိ ့ အကူအညီ လုိတဲ့အခါ မျငိဳျငင္ပါနဲ ့။ ငယ္ငယ္တုန္းက ေခ်ာ့တစ္လွည့္ ေျခာက္တစ္လွည့္ ေရခ်ိဳးေပးခဲ ့ဖူးတဲ ့ ပံုရိပ္ေလးေတြကို ျမင္ေယာင္ေပးပါ။

``ေခတ္သစ္၊ နည္းပညာသစ္ေတြကို မသိနားမလည္ခဲ ့ရင္ မေလွာင္ပါနဲ ့။ ငယ္ငယ္တုန္းက ဘာေၾကာင့္ဆုိတဲ့ေမးခြန္းတုိင္းကို စိတ္ရွည္စြာ ျပန္ေျဖခဲ့တာကို သတိရေပးပါ။

``စိတ္သြားတုိင္း ကုိယ္မပါ ႏြမ္းလ်ျပီး လမ္းမေလွ်ာက္နုိင္တဲ ့အခါ ခြန္အားပါတဲ ့လက္တစ္စံုနဲ ့ ကူတြဲေပးၾကပါ။လမ္းေလွ်ာက္သင္စ အရြယ္တုန္းက တစ္လွမ္းခ်င္း လမ္းေလွ်ာက္ ေလ့က်င့္ေပးခဲ့တာေတြကို သတိရေပးပါ။

``တစ္ေန ့ထက္တစ္ေန ့ အုိစာသြားတာကို ၾကည့္ျပီး ၀မ္းမနည္းပါနဲ ့။ နားလည္ေပးပါ။ အားေပးပါ။ အရန္တုန္းက သင့္ ဘ၀သက္လမ္းအတြက္ လမ္းညြန္ခဲ ့သလုိ အခုအခ်ိန္မွာ သင့္မိဘ ဘ၀ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္အတြက္ ေဖာ္ျပဳေပးပါ။

အိုမင္းသြား တဲ့ အခါမွာ တို႔ ေတြရဲ႕ မိဘေတြ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ နားလည္ေပးပါ။ စိတ္ရွည္ရွည္ထား ဆက္ဆံေပးပါ။
ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာျဖင့့္ ေအးျမတဲ့ အျပံဳးေတြဟာ မိဘ ေမတၱာမွာသာ ေတြ ့ရမွာပါ။

စာဖတ္သူမ်ားလည္း မိဘေတြကို ေက်းဇူးဆပ္ႏုိင္တဲ့ အလုပ္ေကၽြးျပဳႏုိင္တဲ့ သားသမီးမ်ား ျဖစ္ႏုိင္ၾကပါေစ လို ့ ဆႏၵျပဳလုိက္ပါတယ္။

Credit to - Internet sources

Yangon Life Myanmar မွကူးယူေဖာ္ျပသည္

ဧျမ၀တီရပ္မွာေနတဲ့ စစ္ကိုင္းသားပါဗ်.......

ျမန္မာယူ-၁၉ အသင္းက နံပါတ္-၁၇သီဟထက္ေအာင္ ဟာ
ေဇယ်ာေရႊေျမလူငယ္အသင္းကပါ။
ဧျမ၀တီရပ္မွာေနတဲ့ စစ္ကိုင္းသားပါဗ်.......

ေဇယ်ာေျမ (သုိ႔မဟုတ္) ၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္း၏ သက္ၿငိမ္႐ုပ္ပုံလႊာ

‘‘ေရဇလာနဒီေသလာမဟီ ေဇယ်ာျပည္ စစ္ကုိင္းေတာင္ တစ္ခြင္လုံးပတ္ရံလည္ ပုထိုးဘုရား ေစတီ၊ ဘိုးဘြားအေမြတည္၊အက်ဳိးပြားေစရည္၊ တည္ထားႏွစ္မ်ားၾကာရွည္ တစ္ေမွ်ာ္တစ္ေခၚသာပဲ ႐ႈလို႔မဆုံးေတာ့ၿပီ’’

ရတနာပုံတံတားေပၚ စတက္လာကတည္းက ဧရာ၀တီျမစ္ျပင္က်ယ္ႏွင့္အတူ ဘုရားပုထုိး ေစတီမ်ားျဖင့္ ျပည့္လ်ံေနသည့္ မႈိင္း ညိဳ႕ညိဳ႕ စစ္ကိုင္းေတာင္က ဆီးႀကိဳေတာ့သည္။ ဧရာ၀တီျမစ္ေရျပင္ကေတာ့ ၀ါဆို၊ ၀ါေခါင္တုန္း ကလို ျပည့္ျပည့္ေဖာင္းေဖာင္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲ ခပ္ေလ်ာ့ေလ်ာ့ျဖင့္ ညင္ညင္သာသာေလး စီးဆင္းေနသည္။ တခ်ဳိ႕ေနရာေလးေတြမွာ ကြၽန္းေလးေတြေတာင္ေပၚခ်င္ခ်င္။ ေတာင္ဘက္မွာေတာ့ အင္း၀တံတားေခၚ စစ္ကုိင္းတံတားႀကီးက ခ့ံထည္စြာတည္ရွိေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။

မႏၲေလးၿမိဳ႕ထဲမွာ မြန္းက်ပ္ေလွာင္ပိတ္ေနရသည့္ စိတ္ေတြရတနာပုံတံတားေပၚေရာက္ေတာ့ ေလႏွင့္အတူ လြင့္စဥ္ရေတာ့သည္။ ဒါေၾကာင့္ထင္သည္။ ရတနာပုံတံတားႀကီးဖြင့္ၿပီးေနာက္ပိုင္း ညဘက္ပိုင္းတြင္ ၁၂ မိုင္ခန္႔ေ၀းသည့္မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ ကားေတြ၊ဆုိင္ကယ္ေတြျဖင့္ တကူးတကလာၾကသည္ကို ေတြ႕လာရသည္။ တစ္ေန႔တျခား ႐ုပ္၀တၳဳပိုင္း ဆုိင္ရာေတြ ျမန္ဆန္ေျပာင္းလဲလြန္းလွသည့္ မႏၲေလး၏ မြန္းက်ပ္မႈမ်ားအတြက္ စစ္ကုိင္းသည္ ေခတၱခဏ ေအးၿငိမ္းရာ ေနရာေလးတစ္ေနရာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။

စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕က မႏၲေလးအတြက္ ယခုကာလမွ ေအးၿငိမ္းခ်မ္းသာေစခဲ့သည္မဟုတ္ပါ။ ဒုတိယကမၻာစစ္ျဖစ္ခ်ိန္ မႏၲေလးသူ၊ မႏၲေလးသားမ်ား စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ ပုန္းေရွာင္ရာအျဖစ္ စစ္ကုိင္းေတာင္ဆီသို႔ အေျပးအလႊား လာခဲ့ၾကသည္။

သာသနာေတာ္ထြန္းကား ရာ၊ ေစတီပုထိုးမ်ားေပါမ်ားရာ စစ္ကိုင္းေတာင္မွာ ဟိုေခ်ာင္ သည္ေခ်ာင္ မန္းသူ၊ မန္းသား မ်ားျဖင့္ ျပည့္ေလေတာ့သည္။ မန္းသူ၊ မန္းသားမ်ား အႏၲရာယ္ ကင္းေဘးရွင္းေစရန္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ က ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ့သည္။

သို႔ေၾကာင့္လား မသိ။ တန္ေဆာင္မုန္း ကထိန္လဆိုလွ်င္ ေက်းဇူးရွင္ စစ္ကိုင္းေတာင္ေတာ္ တစ္႐ိုးမန္းသူ၊ မန္းသားမ်ား၏ ကထိန္အလွဴေတာ္မ်ားျဖင့္ စည္ ကားေတာ့သည္။ လျပည့္ေန႔ နံနက္ခင္းက်င္းလွဴဒါန္းဖို႔ မတုိင္ မီတစ္ရက္ အဖိတ္ေန႔ ေန႔ခင္း ေန႔လယ္ကတည္းက ကားႀကီး၊ ကားငယ္ အသြယ္သြယ္ျဖင့္ စစ္ကုိင္းေတာင္ဘက္ ေျခဦးတည္ ၾကသည္။ လွဴဖြယ္ပစၥည္းေတြ လွပေအာင္ဆင္၊ ညဘက္၀တ္ဖို႔ အေႏြးထည္ထူထူထဲထဲေတြ ထည့္၊ ေဆာင္းေဘာက္ေတြ အသံခ်ဲ႕စက္ေတြ ကားေပၚတင္ ကာ မႏၲေလးတစ္ၿမိဳ႕လုံး စစ္ကိုင္း ေတာင္ဆီ ေရႊ႕ေျပာင္းၾကေတာ့ သည္။ ေတာင္ေပၚေရာက္ လွဴ ဖြယ္ပစၥည္းေတြခ်ၿပီး လူႀကီးေတြ ကေတာ့ ေနာက္တစ္ေန႔အတြက္ ခ်က္ဖို႔ ျပဳတ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ၾကသည္။ လူငယ္လူလတ္ေတြကေတာ့ စစ္ကိုင္းေတာင္ေတာ္ တစ္႐ိုးေျခ ဆန္႔ၾကေတာ့သည္။

လျပည့္ညေရာက္ရန္ တစ္ ညသာလုိေတာ့သည္မို႔ လ၀န္းက ျပည့္ျပည့္၀၀ သာစျပဳေလၿပီ။ တ႐ုတ္စံကားပန္းရနံ႔ေတြ တစ္ ခ်က္တစ္ခ်က္ ရွဴ႐ႈိက္ရသည္။ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုး သစ္ပင္ေတြ အုံ႔ဆုိင္းေနသည့္ လမ္းေတြေပၚ လေရာင္က ေျပာက္တိ ေျပာက္ က်ား ၀င္ေရာက္ေနသည္။ တန္ ေဆာင္မုန္းလလည္း ျဖစ္ျပန္၊ ေတာင္ေပၚလည္း ျဖစ္ျပန္ဆုိ ေတာ့ အေႏြးထည္ကိုယ္စီ ၀တ္ ထားၾကရသည္။ တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္ သက္လွသည့္ စစ္ကိုင္းေတာင္ ႐ိုးေပၚမွာ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး စေနာက္ရင္း ဆြမ္းဦးပုညရွင္ေစတီေတာ္ဆီ အေရာက္သြားၾက သည္။

ဆြမ္းဦးပုညရွင္ ေစတီေတာ္ ကေန အေရွ႕ဘက္ကို လွမ္းေမွ်ာ္ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မီးေရာင္တစ္ လက္လက္ျဖင့္ မႏၲေလးၿမိဳ႕က လႈပ္ရွားေနဆဲ ျဖစ္သည္။ ဧရာ၀တီျမစ္ေရျပင္ကေတာ့ လ ေရာင္ႏွင့္အတူ ေအးေအးၿငိမ့္ ၿငိမ့္ေလးစီးဆင္းေနသည္။

ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းေရႊၾကက္ က်ေစတီေတာ္ ေျခရင္းမွာေမာ္ ေတာ္အခ်ဳိ႕ ဆုိက္ကပ္ရင္း အနား ယူေနပုံရသည္။ ရတနာပုံတံတား ေပၚမွာေတာ့ ကားေတြဆုိင္ကယ္ ေတြက ဥဒဟိုသြားလာေနတုန္း။

လေရာင္ေဖြးေဖြးမွာ ထုံးျဖဴ ျဖဴေစတီေတာ္ေတြဆီ ဦးခုိက္သြား လာရင္း ညဥ့္နက္ေတာ့ တည္းခို ရာေခ်ာင္တြင္ ျပန္အိပ္စက္ဖုိ႔ ျပင္ရသည္။ လူႀကီးေတြကေတာ့ ခ်က္ရင္း ျပဳတ္ရင္း ေရွးေဟာင္းေႏွာင္း ျဖစ္ေျပာကာ တန္ေဆာင္မုန္းက ထိန္ည ျဖတ္သန္းၾကသည္။ လူ ငယ္အခ်ဳိ႕ကေတာ့ အေပ်ာ္အ ပ်က္ စရင္းေနာက္ရင္း သီခ်င္းဆိုသူကို ဆိုႏွင့္ အပ်င္းေျဖၾက တာလည္း ရွိသည္။ လည္ပတ္ခဲ့သူေတြကေတာ့ ေညာင္းလည္း ေညာင္း ခ်မ္းလည္းခ်မ္းလာတာ မို႔ သီလရွင္ႀကီးေတြ ထုတ္ေပး သည့္ ပခုကၠဴေစာင္ေတြ ၿခံဳကာတစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တုိးေ၀ွ႔ရင္း အိပ္စက္ၾကေတာ့ သည္။

စစ္ကိုင္းက တန္ေဆာင္မုန္း တန္ေဆာင္တုိင္အျပင္ သႀကၤန္ ခ်ိန္ကာလ အခါႀကီး ရက္ႀကီးတို႔ တြင္လည္း အေ၀းဧည့္သည္ေတြျဖင့္ စည္ကားေလ့ရွိသည္။ သႀကၤန္ကာလမွာေတာ့ စစ္ကိုင္းေတာင္တစ္ေၾကာက ေခ်ာင္ေတြမွာတရားစခန္း၀င္၊ ဒုလႅဘ၀တ္ၿပီး အား လပ္ရက္မွာ တရားဓမၼေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေမြ႕ၾကသည္။

ယခင္က ထုံးျဖဴျဖဴ၊ ယခု ေတာ့ မင္းအလိုက် ေရႊေရာင္ တစ္ေျပာင္ေျပာင္ ျဖစ္သြားခဲ့ရ သည့္ ေကာင္းမႈေတာ္ ေစတီေတာ္ ႀကီး၊ ေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ကတၱရာလမ္း မ်ား အုံ႔ဆုိင္းဆုိင္း သစ္ပင္ရိပ္ ေတြၾကားက စစ္ကုိင္းကမ္းနား လမ္းႏွင့္ နိမ့္လုိက္ျမင့္လုိက္ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုးၾကား ျဖတ္ သန္းရင္းခိုေတာင္ရြာမွာ မုန္႔တီ ၀င္စားကာ မင္းကြန္းပုထုိးေတာ္ ႀကီးသို႔ အလည္အပတ္သြားရ သည္မွာလည္း စစ္ကိုင္း၏ ရသ တစ္မ်ဳိးပင္။

ေခတၱလည္ပတ္သည့္ ဧည့္သည္မ်ားက စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ ေအးခ်မ္းၿငိမ္ဆိတ္တာကို သေဘာက်သည္။ ၿမိဳ႕ခံေတြကေတာ့ တုိင္းေဒသႀကီးတစ္ခု၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ ေနၿပီး စီးပြားေရးအရ မဖံြ႕ၿဖိဳး လွသည့္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ကို အားမ လို အားမရ ျဖစ္ပုံရသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ခန္႔က စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရး အလုပ္႐ုံ ေဆြးေႏြးပဲြတစ္ခုတြင္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ကုိ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ သာယာေရး ေကာ္မတီနယ္နိမိတ္ ထဲ သြတ္သြင္းေပးဖို႔ တုိင္းေဒသႀကီး အစိုးရအဖဲြ႕တာ၀န္ရွိသူမ်ားအား တင္ျပပါေလေတာ့သည္။ လူႀကီးေတြကေတာ့ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ဟာ စစ္ကိုင္းတုိင္းရဲ႕ ၿမိဳ႕ေတာ္ပဲျဖစ္ေၾကာင္း၊ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ ဖံြ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရး အတြက္ စီစဥ္ထားသည့္ စီမံကိန္းရွိေၾကာင္း ရွင္းျပသည္။ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕သားေတြကလည္း မိမိတို႔ၿမိဳ႕ ဖံြ႕ၿဖိဳးေရးအတြက္ အစီအမံေတြ တုိင္းအစိုးရကို တင္ျပေနသည္ဟုလည္း ၾကားရသည္။ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သာယာ႐ႈေမာဖြယ္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕ႀကီးကေတာ့ မၾကာမီႏွစ္ ၇၀၀ ျပည့္ေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ ႏွစ္ ၇၀၀ ျပည့္ပဲြကိုလည္း ခမ္းခမ္းနားနား က်င္းပရန္ စီစဥ္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။

စစ္ေဘး ဒဏ္ေၾကာင့္ ဆရာၿမိဳ႕မၿငိမ္းစစ္ကိုင္းေခ်ာင္မွာ ခိုလႈံေနရခ်ိန္ ေရးသားခ့ဲသည့္ ‘‘စစ္ကိုင္းေတာင္’’သီခ်င္းေလး နားထဲၾကားေယာင္မိသည္။

‘‘သမုိင္းေျပာင္းမညွိဳး စစ္ကိုင္းေတာင္ေတာ္႐ိုးမွာေလ ျမဴခိုးရွက္ဆုိင္း အုံ႔မႈိင္းျပာရီေ၀ မႈန္မႈန္ရီေ၀ ေစတီပုထုိးဘုရားမိုးဖ်ားျမင့္သီ ေခါင္ေဘြ ေတာင္ေတြ စိမ့္စမ္း ေခ်ာင္ေတြ သိန္းသန္းေခမာ ေသာင္ကမ္းတက္လွမ္းေအာင္ ျမင္ေျမ ေမဓာ၀ီေလး ေတာမွီသုံး တဲ့ ေယာဂီထုံးရွာေပ။ ေရာက္ၾကဖူးသလား ေဇယ်ာေရႊေျမ ျမစ္ေရေခြ၀န္း လွ်မ္း႐ႈဆန္းျဖာေတြ စစ္ကိုင္းေတာင္ေျခအေရာက္ သြား တရားရွာေခ်။ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာတစ္ေတြ အတာကူးတဲ့ ႏွစ္ဦး ဂိမွာန္ေႏြ’’

စစ္ကိုင္းသည္ မႏၲေလး ေလာင္းရိပ္မိတာေၾကာင့္ မဖံြ႕ၿဖိဳးတာဟုဆိုၾကသည္။ တကယ္ တမ္းက်ေတာ့ မႏၲေလးသည္ စစ္ကိုင္းရင္ေငြ႕ခိုလႈံေနရသည္ သာ ျဖစ္သည္။ ဘယ္အခ်ိန္ဘယ္ ကာလေရာက္ေရာက္ မႏၲေလးသူ၊မႏၲေလးသားေတြအတြက္ ေအး ၿငိမ္းခ်မ္းသာမ်ား ေပးစြမ္းခဲ့သည္ သာ ျဖစ္သည္။ မႏၲေလးသူ၊မႏၲေလးသားေတြအတြက္ စစ္ကိုင္းၿမိဳ႕သည္ နတ္တို႔ ဖန္ဆင္း ေပးသည့္ နတ္ရြာတစ္ခုပင္ ျဖစ္ပါ ေလေတာ့သည္။
ဓာတ္ပုံ−ညီညီေဇာ္
7Day Daily

***မေႏွာင္း ေနာင္တ***

"ရွင့္ အဖြားၾကီးကို ဘယ္ေန႕ပို႕မွာလဲ ? "
နံနက္ ေစာေစာစီးစီး ဇနီးသည္ ျဖစ္သူရဲ႕ စိတ္မရွည္သံကို စိတ္မခ်မ္းေျမ႕စြာ ၾကားလိုက္ရသည္…။

"ပို႕မွာေပါ့ကြာ.. မင္းကလဲ.. ငါ့အေမကိုပဲ မ်က္ေစာင္းထိုးေနတာပဲ "

"အို…ထိုးရမွာပဲ… ရွင့္အေမက ေနရာတကာပါေနတာကိုး… ကၽြန္မ သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူး.. ရွင့္အေမကို ဒီတစ္ပတ္ထဲ ပို႔ရင္ပို႕.. မပို႕ရင္ေတာ့ ကၽြန္မ သားေလးေခၚၿပီး အေမ့အိမ္ သြားေနေတာ့ မယ္…"

"ကဲ.. ဒီတစ္ပတ္ထဲ ပို႕ရင္ ၿပီးတာပဲ မွတ္လား.."

ေျပာၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ျပန္လွည့္ထြက္လာခဲ့သည္..။ ကၽြန္ေတာ့္ မိန္းမ ခ်ိဳ က အေမ့ကို ဘုိးဘြားရိပ္သာ ပို႕ရန္ ေျပာေနျခင္းျဖစ္သည္..။ ခ်မ္းသာေသာ မာနၾကီးေသာ ဂုဏ္ျဒပ္အရွိန္အ၀ါၾကီးမားေသာ အသိုင္းအ၀ုိင္းမွ ေပါက္ဖြားလာသည့္ သူမႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၅ ႏွစ္ခန္႕က လက္ထပ္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္…။

ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစုက ဆင္းရဲပါသည္..။ ငယ္စဥ္ကတည္းက အေဖဆံုးပါးသြားသျဖင့္ မိခင္ျဖစ္သူက ေစ်းေရာင္းၿပီး ေက်ာင္းထားေပးခဲ့ကာ အေမတစ္ခုသားတစ္ခု ဘ၀ျဖင့္ ရုန္းကန္ခဲ့ရသည္..။ သူမနဲ႕ ခ်စ္သူျဖစ္ရတာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ လံုး၀မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တဲ့ ဆုလာဒ္ တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္..။ သူမ မိသားစု အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြ သေဘာမတူ တားဆီးထားသည့္ၾကားမွ ကၽြန္ေတာ့္ေနာက္ကို အရဲစြန္႕ၿပီး လိုက္ခဲ့သည္..။

ယခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႕တြင္ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ၃ ႏွစ္အရြယ္ သားေလးတစ္ေယာက္ကို ပိုင္ဆိုင္ေနၿပီျဖစ္သည္..။ ခက္တာက ခ်ိဳသည္ အေမ့အေပၚ ဆက္ဆံေရးေျပာင္းလဲလာျခင္းျဖစ္သည္..။ လက္ထပ္ၿပီးခါစကဲ့သုိ႕ ဆက္ဆံမႈမ်ိဳးမေတြ႕ရေတာ့..။ မိသားစု စီးပြားေရးလည္း က်ပ္တည္းလာေတာ့ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ လူပို တစ္ေယာက္လိုျဖစ္ေနေသာ အေမ့အား ခ်ိဳ အျပစ္ျမင္ေနျခင္းျဖစ္သည္..။

ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေန႕စဥ္ အလုပ္ကိစၥမ်ားႏွင့္ လံုးပန္းေနရသျဖင့္ အေမ့ကို သိပ္ဂရုမစိုက္အားပဲ အိမ္မွာ အျမဲတမ္းရွိေသာ ခ်ိဳကသာ တာ၀န္ယူ ျပဳစုေပးခဲ့သည္..။ ယခုလည္း က်န္းမာေရးမေကာင္းပဲ ခ်ဳခ်ာလာခဲ့ေသာ အေမ့ကို ဘိုးဘြားရိပ္သာပို႕ရန္ေျပာေနျခင္း ျဖစ္သည္..။ အစက အၾကံျပဳၿပီး ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးသာ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ မပို႕လွ်င္ ခ်ိဳႏွင့္သာေလး အိမ္ကဆင္းသြားေတာ့မည့္ အၾကပ္ကိုင္သည့္ ပံုစံမ်ိဳးျဖစ္ေနသည္..။

အေတြးေကာင္းေကာင္းႏွင့္ လွည့္ထြက္လာေသာ ကၽြန္ေတာ္ တံခါးေပါက္ထိပ္တြင္ နားေထာင္ေန ေသာ အေမ့ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္..။ အေမ့မ်က္၀န္းတြင္ မ်က္ရည္မ်ားတြဲခိုေနသည္..။ အေမ ကၽြန္ေတာ့္ကို ၾကည့္ေနေသာ အၾကည့္သည္ အသနားခံေသာ အၾကည့္..၊ တုန္ရီေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားမွလည္း ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာခ်င္ေနေသာ စကားမ်ား ရွိေနသည္ကို ကၽြန္ေတာ္ သိသည္..။ ဒါေပမယ့္ အေမ့ဆီက ဘာစကားမွထြက္မလာခဲ့ပါ..။ က်လုစဲ မ်က္ရည္ကို လက္ျဖင့္သုတ္ၿပီး အေမ သူ႕အခန္းထဲ သို႕ ျပန္၀င္သြားခဲ့သည္…။ ကၽြန္ေတာ္ သက္ျပင္းရွည္ၾကီးကို ပင့္ရႈိက္ မိလိုက္သည္…………။

ဒီေန႕ အေမ့ကို ဘိုးဘြားရိပ္သာ ပို႕ရမည့္ေန႕ျဖစ္သည္..။ ယခင္ေန႕ေတြက သူ႕ေျမးေလးႏွင့္ ေဆာ့ေန တတ္ေသာ အေမ ဒီေန႕ သူမ အခန္းထဲကကို ထြက္မလာ..။ အိမ္ေရွ႕ကို ကားေရာက္လာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို ေခၚရန္ အေမ့အခန္းထဲသို႕ ၀င္ခဲ့သည္..။

ကုတင္ေလးေပၚမွာ မၾကီးမားလွတဲ့ အ၀တ္ထုတ္ေလး တစ္ထုပ္ ေတြ႕ရၿပီး အ၀တ္ထုတ္ေလးေဘးမွာ ထိုင္ၿပီး ဓါတ္ပံုတစ္ပံုကို ေသခ်ာစြာ ၾကည့္ေနေသာ အေမ့ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္..။ ကၽြန္ေတာ္ ၀င္လာတာျမင္ေတာ့ အေမက ဓါတ္ပံုကို ကၽြန္ေတာ္မျမင္ေအာင္ လ်င္ျမန္စြာ သိမ္းဆည္းလိုက္သည္..။ ဓါတ္ပံုက ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ရွင္ျပဳတုန္းက အေမနဲ႕ ရိုက္ထားတုန္းက ပံုျဖစ္သည္..။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကို "သြားေတာ့မွာလား…သား" ဆိုၿပီး အေလာတၾကီး ေမးလာသည္..။

"ဟုတ္ အေမ… ကားေရာက္ၿပီ.."

"အေမ့ ေျမးေလးကို ေခၚေပးပါအံုး… ႏႈတ္ဆက္ခ်င္လို႕…"

အေမ့အသံမွာ ၀မ္းနည္းသံေတြ ပါေနသည္..။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို မ်က္လံုးခ်င္း မဆိုင္၀ံ့ပဲ သားေလးကို ေခၚေပးလိုက္သည္..။ အေမ က သူ႕ေျမးေလးကို ခ်ီၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္ နမ္းလိုက္သည္..။ ထို႕ေနာက္ အေမ့မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္ မ်ားက်ဆင္းလာခဲ့ၿပီး သားေလးကိုခ်ကာ အ၀တ္ထုပ္ေလးကို ဆြဲကိုင္လိုက္ၿပီး

"သြားၾကရေအာင္ သား…" ဆိုၿပီး ေရွ႕ကေန ဦးေဆာင္ကာ ကားဆီကုိ ထြက္ခြာသြားခဲ့ပါတယ္..။

ဘိုးဘြားရိပ္သာ သြားတဲ့ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး ကားေပၚမွာ သားအမိႏွစ္ေယာက္စလံုး စကား မေျပာျဖစ္ခဲ့ၾက..။ အေမက ကားျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကို ေငးေမာၾကည့္ရင္း ႏႈတ္ဆိတ္စြာ လိုက္ ပါလာသည္..။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို ေငးၾကည့္ေနမိသည္..။ ဘ၀ကို တစ္ေယာက္တည္း ရုန္းကန္ၿပီး သားကို ပညာတတ္ျဖစ္ေအာင္ ေက်ာင္းထားေပးခဲ့တဲ့အေမ…၊ ေက်ာင္းမွာ သား မ်က္ႏွာမငယ္ေအာင္. အျမဲတမ္း အေကာင္းဆံုးေတြကိုပဲ ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့အေမ..၊ သားေက်ာင္းျပန္လာလွ်င္ ေက်ာင္းေပါက္၀ကေန အျပံဳးေတြနဲ႕ ေစာင့္ၾကိဳေနတတ္ေသာအေမ..၊ အေမ…၊ အေမ…၊ အစရွိတဲ့ အေမ့အေၾကာင္းေတြက ရုပ္ရွင္ကားခ်ပ္ေတြလို အစီအရီ ေပၚလာသည္..။ ငါ့လုပ္ရပ္ဟာ အေမ့အတြက္ မွ်တမႈ ရွိရဲ႕လား…။ အေမေပးဆပ္ခဲ့တာနဲ႕ ျပန္ရတာဟာ တန္ရဲ႕လား…? ငါ မွားသြားၿပီလား?

ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားေနတုန္းမွာ ကားက ဘိုးဘြားရိပ္သာထဲကို ေရာက္ရွိေနခဲ့ၿပီျဖစ္သည္..။ တာ၀န္က် ၀န္ထမ္းမ်ားမွ အေမေနထိုင္ရမယ့္ အခန္းကို လိုက္လံျပသၿပီး အေမက သူ႕အခန္းေလးထဲက ကုတင္ေပၚမွာ အ၀တ္ထုပ္ေလးကို တင္လိုက္ၿပီး…

"သား … ျပန္ေတာ့ေလ… ေနာက္က်ေနရင္ သားမိန္းမ စိတ္ပူလိမ့္မယ္…၊ ညဖက္ အျပင္ထြက္ရင္ အေႏြးထည္ေလးဘာေလး ၀တ္အံုး..၊ သားက အေအးဒဏ္ မခံႏိုင္ဘူး.."

ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္တို႕ကို ကၽြန္ေတာ္ မတားဆီးႏိုင္ခဲ့ပါဘူး..၊ အေမ့ကို ေျပးဖက္လိုက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ကေလးတစ္ေယာက္လို ရႈိက္ၾကီးတငင္ ငိုမိပါေတာ့တယ္..။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ အေမ့ကို ေျပာစရာစကားေတြ အမ်ားၾကီးရွိေပမယ့္ ဘာစကားမွ ထြက္မလာခဲ့ပါ…။

"သား…ကို ..ခြင့္လႊတ္ပါ..အေမရယ္…" ကၽြန္ေတာ္ ငိုရႈိက္ရင္း အေမ့ကို ေတာင္းပန္မိ္သည္..။

"အေမ..နားလည္ပါတယ္ကြယ္.." အေမလည္း ငိုေနတာပါလား..၊ အေမ့မ်က္၀န္းတြင္လည္း မ်က္ရည္ေတြ တြဲခိုေနသည္…"အေမတို႕ ျဖစ္ခ်င္တာထက္..၊ ျဖစ္သင့္တာကို ဦးစားေပး ၾကတာေပါ့.." တဲ့ေလ….။

ကၽြန္ေတာ္ အျပန္လမ္း တစ္ေလွ်ာက္လံုး ကားေပၚမွာ ငိုရႈိက္လာမိသည္..။ အေမ့ကို ဒီလိုထားခဲ့ရတာ ကၽြန္ေတာ္ လံုး၀စိတ္မေကာင္း..၊ ရင္ဘတ္တစ္ခုလံုးလည္း တင္းၾကပ္ေနၿပီး အသက္ရႈရတာေတာင္ မြန္းၾကပ္ေနသည္..။

ဒီလိုနဲ႕ အိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့… ခ်ိဳက သားေလးကို ေခ်ာ့သိပ္ ေနၿပီျဖစ္သည္..။ ခ်ိဳက…" လူကေလးရဲ႕ အိပ္ခ်ိန္တန္…ဗိ်ဳင္းေရွ႕ကပ်ံ…" အစခ်ီတဲ့ သားေခ်ာ့ေတးကို တိုးတိုးေလးဆိုၿပီး ေခ်ာ့သိပ္ေနတာပါ..။ တံခါး၀ကေန ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ရတဲ့ ခ်ိဳ သားေလးကို ေခ်ာ့သိပ္ေနတဲ့ ပံုစံဟာ ကၽြန္ေတာ့္ကို အေမက အဆိုပါ သားေခ်ာ့ေတးကို ဆိုၿပီး ေခ်ာ့သိပ္ခဲ့တာကို ျပန္အမွတ္ရေစ ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးထဲမွာ ခ်ိဳနဲ႕ သာေလးကို မျမင္ပဲ အေမနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က ပံုရိပ္ေတြကို အစားထိုး ျပန္ျမင္ေယာင္ေစမိပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ မ်က္၀န္းမွ မ်က္ရည္မ်ား ထပ္မံစီးက်လာခဲ့ၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ခ်က္ခ်င္းျပန္လွည့္ထြက္ခဲ့ၿပီး လမ္းမေပၚ ေျပးထြက္ကာ ျပတ္သားတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကို ခ်ခဲ့ၿပီး တကၠစီ တစ္စီးကို တားလိုက္ပါတယ္..။

ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ ကားေမာင္းတာ အရမ္းေႏွးေနသလိုပါပဲ…။ အေမ့ကို ပို႕တုန္းက ျမန္သေလာက္ အခုက်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို ေႏွးေနသလိုပါပဲ.ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို အရမ္းေတြ႕ခ်င္ေနပါၿပီ..။ ဘိုးဘြား ရိပ္သာကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ ကားေပၚက ခ်က္ခ်င္းဆင္းၿပီး ကၽြန္ေတာ္ အေျပး၀င္ခဲ့ပါတယ္..။ တာ၀န္က် ၀န္ထမ္းေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို နားမလည္ဘဲ အံ့ၾသစြာ ၾကည့္ေနၾကပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့အခန္းထဲကို အေျပးတစ္ပိုင္း ေျပး၀င္ခဲ့ပါတယ္..။

အခန္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ ရွင္ျပဳတုန္းက အေမနဲ႕ရိုက္ထားတဲ့ပံုကိုၾကည့္ၿပီး အေမငိုေနပါတယ္..။ ကၽြန္ေတာ္ အေမ့ကို ေျပးဖက္လိုက္ၿပီး ရႈိက္ၾကီးတငင္ ထပ္မံ ငိုမိလိုက္ပါတယ္..။ အေမကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကုိ နားမလည္တဲ့ ပံုစံရွိေနၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ ေခါင္းကို ပြတ္သပ္ကာ ကၽြန္ေတာ့္ကို ႏွစ္သိမ့္ေနပါတယ္....။ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မေျပာပဲ အေမ့ရဲ႕ ေျခဖမိုးေလးကို ကိုင္ကာ ျမတ္ႏိုး ႏွစ္ျခိဳက္စြာ နမ္းရႈံ႕လိုက္ၿပီး………….

"သားတို႕ အိမ္ျပန္ၾကရေအာင္…အေမ…."

***ဘယ္ေတာ့မွ အေမ့ကို မစြန္႕လႊတ္မိပါေစနဲ႕…။ အဲ့ဒီဆံုးရႈံးမႈကို သင္ယခု မခံစားရရင္ေတာင္မွ တစ္ခ်ိန္ၾကရင္ ခံစားရၿပီး ၾကီးမားတဲ့ ေနာင္တ တရား ရပါလိမ့္မယ္…။ အေမ့ကို ျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုး ခ်စ္တတ္ၾကပါေစဗ်ာ…***

ေအာင္ထြန္းဦး

Credit to >>> Tharlay Zinminsoe

အက်ိဳးရွိမယ့္ စာေကာင္း ေပမြန္မ်ားကုိ ျဖန္႕ေ၀ျခင္းဟာလည္း သာသနာျပဳျခင္း တစ္မ်ိဳးပဲလုိ႔ ျမင့္ျမတ္စြာ ခံယူပါသည္။

ေမတၱာျဖင့္-
ဓမၼရိပ္ၿငိမ္ အရွင္ေ၀ဠဳရိယ(အုတ္ဖုိ)
28-7-2014

သီတဂူဆရာေတာ္၏ ေထ႐ုပၸတၱိ

သီတဂူဆရာေတာ္ ဦးဥာဏိႆ ရ (၁၉၃၆ခုႏွစ္) ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၉၈ - ခု၊ တပါင္းလျပည္႕ေန႕၌ အဖ ဦးေမာင္ညိဳ၊ အမိ ေဒၚသန္းတင္တို႕က ပဲခူးတိုင္း၊ ျပည္ ျမိဳ႕နယ္ စီရင္စု၊ သဲကုန္းျမိဳ႕နယ္ ပုတီးကုန္းျမိဳ႕တြင္ ဖြားျမင္သည္။
အသက္(၇)ႏွစ္အရြယ္တြင္ သဲကုန္းျမိဳ႕တပ္ အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ စတင္ ပညာ သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။
အသက္(၁၅)ႏွစ္ အရြယ္တြင္ ရွင္သာမေဏ ျပဳခဲ့ပါသည္။ သကၠရာဇ္ ၁၃၁၈ - (သာသနာႏွစ္-၂၅၀၀ ျပည္႕ႏွစ္) နယုန္လဆန္း(၄)ရက္ေန႔ အသက္(၁၉)ႏွစ္ အရြယ္တြင္ သဲကုန္းျမိဳ႕၌ ရဟန္းျပဳခဲ့ျပီး ရွင္သာမေဏျပဳခ်ိန္မွ စ၍ ပိဋကတ္ အေျခခံ က်မ္းစာမ်ားကုိ သဲကုန္းျမိဳ႕တပ္ အလယ္တန္းေက်ာင္း ဆရာေတာ္ထံ၌ ျပည့္စံုေအာင္ သင္ၾကားခဲ့သည္။ ၁၃၂၂ - ဓမၼာစရိယတန္းေအာင္။ ရန္ကုန္ျမဳိ႕၊ တာေမြ သိမ္ကုန္းတိုက္၊ မႏၱေလးျမိဳ႕ အေနာက္ ခင္မကန္တိုက္၊ စကု တိုက္၊ ေတာင္သမန္တိုက္၊ မုိးေကာင္းတိုက္၊ ေ၀ယံဘံုသာတိုက္၊ ဘုရားၾကီးတိုက္၊ ေရႊေရးေဆာင္တိုက္မ်ားတြင္ အဆင့္ျမင္႕ ပိဋကတ္ က်မ္းစာမ်ားကို သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၂၃-၂၆ - ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ ကမၻာေအး သံဃာ့တကၠသိုလ္တြင္ သာသနာျပဳ ပညာရပ္မ်ား သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၂၆-၂၇ - ဧရာ၀တီတိုင္း၊ ေလးမ်က္ႏွာျမိဳ႕ -ဘီ၊ ဘီအမ္ေအ ေကာလိပ္ (ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ၊ သာသနာျပဳ ေက်ာင္း)တြင္ ပရဟိတ လုပ္ငန္းမ်ား၌ ပါ၀င္ ေဆာင္ရြက္ ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၂၉ - ၁၃၃၃ - စစ္ကုိင္းေတာင္ အနီးစခန္း ဆရာေတာ္ထံ၌ ပိဋကတ္ က်မ္းစာမ်ားကုိ (၅)ႏွစ္တိုင္တိုင္ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ သင္ၾကား ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၃၄ - ၃၇ - (၄)ႏွစ္တိုင္တိုင္ မြန္ျပည္နယ္၊ ေပါင္ျမိဳ႕နယ္ သပိတ္အုိင္ေတာရ စခန္း၌ ဧကစာက်င္႕သံုးကာ ဓုရ ႏွစ္ပါးမျပတ္ အားထုတ္ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၃၈ - စစ္ကိုင္းေတာင္၊ သဒၶမၼသီတဂူေခ်ာင္ကုိ စတင္ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါသည္။ ၁၃၄၂ - ၄၇ - စစ္ကုိင္းေတာင္ ေခ်ာင္ေပါင္း (၉၀၀)ခန္႔အတြက္-သီတဂူ ေရအလွဴေတာ္ စီမံကိန္းကုိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။ (တစ္ေန႕လွ်င္ ေရဂါလံ ၅-သိန္းခန္႕ေပးေ၀လွ်က္ရွိျပီး ဧရာ၀တီျမစ္ အတြင္းမွ ေရမ်ားကုိ စစ္ကုိင္းေတာင္ရိုးေပၚ အေရာက္ ေဆာင္ရြက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ) ၁၃၄၇ - ၀ါေခါင္လျပည္႕ေန႕မွစ၍ သီတဂူ အာယုဒါနေဆးရံုကုိ တည္ေဆာက္ခဲ့ပါသည္။ (တစ္လလွ်င္ ပ်မ္းမွ်ကုန္က် စရိတ္ က်ပ္သိန္း (၂၀)ခန္႔ျဖင္႕ ေဆး၀ါး ကုသ ဒါနျပဳလွ်က္ ရွိပါသည္။) ၁၃၅၁ - ေဆးရံုျပီးေျမာက္ (ကုတင္-၁၀၀ဆန္႕ က်ပ္ သိန္း ၅၀၀ေက်ာ္ ကုန္က်ပါသည္။ ) ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးသည္ ေရအလွဴေတာ္၊ အာယုဒါန အလွဴေတာ္ သာမက ပညာေရး၊ လူမွဳေရး၊ မိဘမဲ့ ကေလးငယ္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေရး အတြက္ပါ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ လွဴဒါန္းလ်က္ရွိပါသည္။ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ျမန္မာျပည္တြင္း က်န္းမာေရး၊ ပညာေရးႏွင့္ ဧရာ၀တီ အလွဴေတာ္လုပ္ငန္မ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာကတည္းက ဆရာေတာ္ၾကီး၏ ေရအလွဴေတာ္၊ ေဆးရုံႏွင့္ ေဆးအလွဴေတာ္ လုပ္ငန္းမ်ားမွာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ ျဖစ္သည္။ ဆားေတာင္၊ သီေပါ၊ ကေလး၊ နတ္ေမာက္၊ ပန္းတေနာ္၊ ထား၀ယ္၊ မင္းတပ္ (ခ်င္းျပည္နယ္) နဲ႔ ျမိဳင္ၾကီးငူ (ကရင္ျပည္နယ္) တို႔၌ ေဆးရုံမ်ား တည္ေဆာက္ေနသည္။ ေဆးရုံ ၈ ရုံ ရွိၿပီး ေဆးရုံ တရုံကို က်ပ္ေငြ သိန္း ၁၀၀၊ ေဆးပစၥည္း သိန္း ၁၅၀ ကုန္က်မွာ ျဖစ္သည္။ မ်က္စိ အလင္းရရန္ ခြဲစိတ္ ကုသေပးေနၿပီး ျပည္သူ ၁ ေသာင္းခြဲ ရွိသည္။ ႏွစ္စဥ္ ၁ ေသာင္းခြဲ အလင္းရဖို႔ လုပ္ေပးေနျခင္း ျဖစ္သည္။

ျပည္ပသာသနာျပဳခရီး
၁၉၈၁ခုႏွစ္မွစ၍ ႏိုင္ငံေပါင္းမ်ားစြာသုိ႕ အၾကိမ္ၾကိမ္ သြားေရာက္ သာသနာျပဳခဲ့ျပီး အဂၤလန္၊ အေမရိကန္၊ အိႏၵိယႏိုင္ငံတို႔တြင္ ၀ါကပ္ ဆိုခဲ့ပါသည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု နက္ရွ္ဗီးျမိဳ႕၌ ၀ါဆိုစဥ္ တကၠသိုလ္ ေကာလိပ္မ်ားတြင္ ဗုဒၶေဒသနာ ကမၼဌာန္း၊ သစၥာေလးပါး၊ မဂၢင္ရွစ္ပါးတို႕ကို အေမရိကန္လူမ်ိဳးမ်ားအား သင္ၾကား ပို႕ခ် ေဟာၾကား ခဲ့ပါသည္။ ျပည္ပတြင္လည္း ဒါနျပဳခဲ႕၊ ျပည္ပမွ မ်က္စိကု ဆရာ၀န္ၾကီးမ်ားအား ဖိတ္ၾကား၍ ေ၀ဒနာရွင္မ်ား အား အာယုဒါနေဆးရံုတြင္ ခဲြစိတ္ကုသေပးခဲ့ပါသည္။ သကၠရာဇ္-၁၄၅၄ - ၀ါဆုိလျပည္႕ေန႕တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၊ တကၠဆပ္ျပည္နယ္၊ ေအာ္စတင္ျမိဳ႕တြင္ ရဟန္းေတာ္(၅)ပါး၊ လူပုဂၢိဳလ္ (၁၅)ေယာက္တို႕ျဖင္႕ ေထရ၀ါဒ ဓမၼအသင္းကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ဓမၼျပန္႕ပြားေရး ေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါသည္။ ထုိသင္တန္းတြင္ နက္ရွ္ဗီးျမိဳ႕၊ ဗန္ဒါဗစ္ တကၠသုိလ္၌ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ားအား ပုိ႕ခ်ခဲ့ပါသည္။ ထိုေဟာေျပာခ်က္မွ ဓမၼအႏွစ္ စာတမ္းေပါင္း (၁၅)ခု ေပၚထြက္ခဲ့ပါသည္။ ကမာၻ႔ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္မွ စတင္၍ သဒၶမၼသီတဂူေခ်ာင္တြင္ ကမၻာ့ ဗုဒၶတကၠသုိလ္ ဖြင့္လွစ္၍ ပိဋကတ္ က်မ္းစာ၊ ဗုဒၶသာသနာ့သမိုင္း၊ သာသနာျပဳနည္း၊ ကမၼဌာန္းတရားမ်ားအား ရဟန္းေတာ္၊ သာမဏ၊ သီလရွင္ႏွင္႕ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ပုိ႔ခ်ေပးခဲ့ပါသည္။ ထုိတကၠသိုလ္မွ B.A, M.A, Ph.D-ဘဲြ႕မ်ားအပ္ႏွင္းႏိုင္ခဲ႕။ ၁၉၉၄ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၊ ေအာ္စတင္ျမိဳ႕၌ သီတဂူ ဗုဒၶ၀ိဟာရေက်ာင္းတိုက္ တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ထိုေက်ာင္းမွ ၂-လ တစ္ၾကိမ္၊ အဂၤလိပ္ ျမန္မာႏွစ္ဘာသာျဖင့္ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ စာေစာင္မ်ား ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါသည္။ ဓမၼသင္တန္း မ်ားပုိ႕ခ်ခဲ့ပါသည္။ ္ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံတြင္ က်င္းပသည္႕ ဗုဒၶသာသနာညီလာခံ၌ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအား ဓမၼစာေပ ပုိ႔ခ်ခဲ့ပါသည္။ ဂ်ပန္၌တည္ေဆာက္မည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ဗုဒၶတကၠသုိလ္၏ အၾကီးအကဲအျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံခဲ့ရပါသည္။

အစုိးရက ဆက္ကပ္သည္႕ ဘဲြ႕မ်ား
၁၉၉၃ - မဟာဓမၼကထိက ဗဟုဇနဟိတဓရဘဲြ႕
၁၉၉၅ - အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇဘဲြ႕
၁၉၉၆ - အဂၢမဟာပ႑ိတဘဲြ႕
၂၀၀၂ - ရန္ကုန္တကၠသုိလ္မွ ဂုဏ္ထူးေဆာင္ စာေပပါရဂူဘဲြ႕ Doctor of Literature (Hononur-Causa)
၂၀၀၉တြင္ "အဂၢမဟာဂႏၱ၀ါစကပ႑ိတဘဲြ႕" တုိ့ကုိ ဆက္ကပ္ပူေဇာ္ခဲ့ပါသည္။
၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြက္ ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ဆု ဂုဏ္ျပဳခ်ီးျမွင့္ျခင္း အစီအစဥ္၏ ေနာက္ဆုံး ဆန္ကာတင္ ပုဂၢဳိလ္ ၅ဦးတြင္ ပါ၀င္ၿပီး ျပည္သူ႔ဂုဏ္ရည္ ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာႏွင့္ အလွဴေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁ ေထာင္ကို ရရွိသည္။

ေရးသားျပဳစုခဲ႕သည္႕ စာေပမ်ား
၁။ပုေဏၰာ၀ါဒ သုတၱန္(၁၉၉၇) ၂။ဒါရုကၡေႏၶာပမာ သုတၱန္(၂၀၀၁) ၃။ေ၀ဒနာႏုပႆနာ သတိပဌန္တရားေတာ္(၂၀၀၂) ၄။လမ္းရုိးေဟာင္းတြင္ ဆင္႕ကာထြင္(ေရႊက်င္ဆရာေတာ္ၾကီးဘ၀ျဖစ္စဥ္အက်ဥ္း)(၂၀၀၂) ၅။စကားေလးခြန္းတရားေတာ္(ရဌပါလသုတ္အႏွစ္ခ်ဳပ္)(၂၀၀၃) ၆။ေလာကမ်က္လံုး ကြယ္ေပ်ာက္ျခင္းတရားေတာ္ ၇။တကၠသိုလ္တရားေတာ္(၂၀၀၄) ၈။ဗုဒၶႏွင္႕ဗုဒၶ၀ါဒ(၂၀၀၄) ၉။မေမ႕အပ္ေသာေလးေနရာ(သံေ၀ဇနိယသုတၱန္တရားေတာ္) ၁၀။ေ၀ဒနာကုိသည္းခံျခင္း တရားေတာ္(မဟာပရိနိဗၺာနတရားေတာ္) ၁၁။ကႆပဂုဏ္ရည္ တရားေတာ္ ၁၂။သံဃာ႕ဂုဏ္ရည္တရားေတာ္ ၁၃။ပညာရွိတစ္ဆူကုိ ပူေဇာ္ျခင္းတရားေတာ္ ၁၄။သာသနာျပဳ သူရဲေကာင္းတရားေတာ္ ၁၅။သိၾကားမင္းေရးေသာ ခႏၱီစာတမ္းတရားေတာ္ ၁၆။ကုမုျဒာေတြပြင္႕တဲ႕ည တရားေတာ္ ၁၇။ဘ၀တန္ဖိုး တရားေတာ္(၂၀၀၄) ၁၈။သစၥာႏွင္႕ေမတၱာတရားေတာ္(၂၀၀၄) ၁၉။ယံုအသင္း၏ယံုမင္းတရားေတာ္(သသပ႑ိတဇာတ္)(၂၀၀၃) ၂၀။နိယာမႏွင္႕ အနတၱလကၡဏသုတ္တရားေတာ္ ၂၁။ေမတၱာသုတ္တရားေတာ္ ၂၂။ညီေတာ္အာနႏၵာ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ျမန္မာသကၠရာဇ္၁၃၃၄ - ခု၊ ၀ါဆုိလျပည္႕ေန႕မွစ၍ (၃၄)ႏွစ္ေက်ာ္တိုင္ ႏွစ္စဥ္ တရားပဲြ ေပါင္းမ်ားစြာ ေဟာၾကားခဲ႕ျပီး လက္ေရြးစဥ္ တရားပုဒ္ေရ(၇၀)ေက်ာ္ကုိ သီတဂူစာစဥ္မ်ားအျဖစ္ ထုတ္ေ၀ျပီး ျဖစ္ပါသည္။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ၾကီးးမ်ား၏ ေထရုပၸတၱိ မ်ားကို ရွာေဖြကာတင္ျပျခင္းျဖင့္ ေက်းဇူး ဆပ္နိဳင္ၾကပါေစ။ ကုသုိလ္ဒါနျပဳနိဳင္ၾကပါေစ...

ေအာင္ေအာင္(မကစ)

credit;ဟန္းဂုရြာ

***အေဖဆိုသည္မွာ. . . ***

ဟိုး. .
ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္ ကေလးဘဝ
စကားေျပာတတ္စ အရြယ္တုန္းကေပါ့
အေဖနဲ့ အေမကေမးတယ္
ေဖေဖနဲ့ေမေမ ဘယ္သူ ့ ကိုပိုခ်စ္သလဲတဲ့
ကြ်န္ေတာ္ ေျဖတယ္
''ေမေမ့ကို ပိုခ်စ္တယ္''
အေမကျပံဳးၿပီးအေဖ့ကိုၾကည့္တယ္
အေဖကေတာ့ကြ်န္ေတာ့္ကို ျပံဳးျပံဳးႀကီးၾကည့္ေနေလရဲ့. . .
အဲဒီလူထူးဆန္းႀကီးအေၾကာင္း
ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းေသးေသးေလးနဲ့
စဥ္းစားလို့မရခဲ့ဘူး. . . .

ဒီလိုနဲ ့. .
ကြ်န္ေတာ္အေဝးေရာက္ခဲ့တယ္
အျပံဳးတုေတြၾကား
ကြ်န္ေတာ္ယဥ္ပါးလာေတာ့. . .
အေဖ့အျပံဳးကို ျပန္ျမင္လာတယ္. .
အေဖရယ္. . .
အေမ့ကိုပိုခ်စ္တယ္ေျပာေတာ့
အေဖတကယ္ေပ်ာ္လို့ျပံဳးခဲ့တာလား. . .
ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲစို့နင့္ေနတယ္
ဟုတ္တယ္. . .
အေဖဆိုတာ. . .
ခံစားခ်က္ကိုမ်ိဳသိပ္
ကြ်န္ေတာ္တို့အိပ္မက္ေတြ အေရာင္လက္ဖို့
တိတ္တိတ္ကေလး ေပးဆပ္ခဲ့တဲ့သူ. . .

ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္က
မိသားစုထမင္းဝိုင္းေလး
ခုျပန္ေတြးတိုင္း မ်က္ရည္ဝဲတယ္
တစ္ခါတစ္ရံခ်က္ျဖစ္တဲ့
ၾကက္သားဟင္းနဲ့ေန့ကေလးေပါ့
အေမကအသည္းအျမစ္ကေလးကို
အေဖ့ပန္းကန္ထဲဦးခ်တယ္
အေဖရယ္ေလ. . .
အသည္းအျမစ္ေလးကို ေလးပိုင္းပိုင္း
ကြ်န္ေတာ္တို့ေမာင္နွစ္မေလးေယာက္ကို
မ်ွေပးၿပီး ၾကက္ေျခေထာက္နဲ့လည္ပင္းရိုးကို
သူ ့ပန္းကန္ထဲထည့္စားတယ္
ကြ်န္ေတာ္အေဖ့ကိုေမးတယ္
အေဖကဘာလို့အရိုးေတြစားတာလဲလို့
အေဖကျပံဳးျပံဳးႀကီးေျဖတယ္
အေဖက အရိုးေတြႀကိဳက္လို့ေပါ့ သားရယ္တဲ့
အဲဒီလူထူးဆန္းႀကီးအေၾကာင္း
ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းေသးေသးေလးနဲ့
ေတြးမရခဲ့ဘူး. . .

အခု မုသားေတြၾကား
ကြ်န္ေတာ္အသားက်လာေတာ့
အေဖ့စကားသံေတြျပန္ၾကားတယ္
အေဖရယ္. . .
အေဖၾကိဳက္တဲ့ အရိုးေတြက
တကယ္မ်ားခ်ိဳၿမိန္ခဲ့တာလား
ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲစို့နင့္လာတယ္
ဟုတ္တယ္. . . အေဖဆိုတာ. . .
ဆူးခင္းလမ္းေပၚ ရဲရဲေလ်ွာက္
ကြ်န္ေတာ္တို့ဘဝေတြ အေရာင္ေတာက္ဖို့
မိုးေကာင္ကင္ကို ေဖာက္ခဲ့တဲ့သူ. . .

ငယ္ငယ္က အေမ့လက္ဖုဝါးေလး
ေဆာ့ကစားေတာ့
အေဖကလက္ဖုဝါးေလးထိုးေပးခဲ့ဖူးတယ္
ကြ်န္ေတာ္ေျပာခဲ့ဖူးတယ္
မကိုင္ခ်င္ဘူး အေဖ့လက္ေတြကၾကမ္းတယ္
အေဖက ကြ်န္ေတာ့ပါးေလးေမႊးေမႊးေပးၿပီး
ေပါက္တူးတစ္လက္နဲ့ လယ္ေတာထြက္သြားတယ္
အဲဒီလူထူးဆန္းႀကီးအေၾကာင္း
ကြ်န္ေတာ့္ေခါင္းေသးေသးေလးနဲ့
ေတြးလို့မရခဲ့ဘူး. . .

ဒီေန့
ေလာကလမ္းထဲ
စမ္းတဝါးဝါးနဲ့ ေငြတြင္းကနက္တယ္
အေဖ့လက္ဖုဝါးေတြ ဘာေၾကာင့္ၾကမ္းလဲ ကြ်န္ေတာ္သိၿပီ
ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲ စို့နင့္လာတယ္
ဟုတ္တယ္ အေဖဆိုတာ
ၾကယ္တစ္စင္းလို မမွိတ္မသုန္အလင္းနဲ့
ကြ်န္ေတာ္တို့နင္းဖို့ ဘဝကို ေျမလိုခင္းေပးခဲ့တဲ့သူ. . .

မေနကေတာ့
အေမ့အိမ္ေလး
ကြ်န္ေတာ္ အေျပးေရာက္ခ့ဲမိတယ္
ငါ့သားအေနအစားဆင္းရဲလာတယ္
အသားဟင္းေလးခ်က္ပါတဲ့. . .
အေဖ့စကားသံေတြကမပီျပင္ဘူး
အေဖ့သြားေတြ အရင္လို အစီအရီမရွိၾကေတာ့ဘူးေလ
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္
အေမၾကက္သားဟင္းခ်က္တယ္
ထမင္းဝိုင္းေလးက အရင္လို လူမစံုေတာ့ဘူး
အေမကေတာ့ ဝတၱရားမပ်က္
အေဖ့အတြက္ ဦးခ်ၿမဲ
အသည္းအျမစ္ကေလးပါပဲ. . .
အေဖရယ္ေလ
တုန္တုန္ရင္ရင္ သူ့လက္ကေလးနဲ့
ကြ်န္ေတာ့္ပန္းကန္ထဲ ထည့္ဖို့ျပင္ေနေလရဲ့
ကြ်န္ေတာ္အေဖ့လက္ ရွံဳ့ရွံဳ့ေလးကိုဖြဖြကိုင္ၿပီး အေဖစားပါအေဖရယ္လို ့ ေျပာမိတယ္
ကြ်န္ေတာ့္ပါးျပင္ေပၚ မ်က္ရည္ေတြ တလိမ့္လိမ့္ စီးက်လာတယ္
ကြ်န္ေတာ္အေဖ့ကို လက္အုပ္ကေလးခ်ီလိုက္ၿပီး
အေမ့ဘက္လွည့္လို့ ေျပာလိုက္တယ္
''အေမ အဲဒီၾကက္ေျခေထာက္နဲ့လည္ေခ်ာင္းရိုး
ကြ်န္ေတာ့ပန္းကန္ထဲထည့္ေပးပါ ''
အေဖက ကြ်န္ေတာ့္ကိုျပံဳးျပံဳးႀကီးၾကည့္ေနေလရဲ့
မ်က္ဝန္းမွာေတာ့ မ်က္ရည္စေတြနဲ့. . .
ကြ်န္ေတာ္အေဖ့လည္ပင္းေလးကို ေမႊးေမႊးေပးရင္း တစ္ခ်က္ရွိုက္လိုက္မိတယ္
ဟုတ္တယ္. . .
အဲဒီလူထူးဆန္းႀကီးအေၾကာင္း
ကြ်န္ေတာ္ ဒီေန့ေကာင္းေကာင္းသိခဲ့ပါၿပီ. . . .။ ။
ရွိခိုးဦးခ်ကန္ေတာ့ပါရေစ အေဖ

လြမ္းခြင့္မရွိတဲ့ လူ
( copy from Min Zaw Swe facebook)

အက်ိဳးရွိမယ့္ စာေပမ်ားကုိ ျဖန္႔ေ၀ျခင္းဟာလည္း သာသနာျပဳျခင္းပဲလုိ႔ ျမင့္ျမတ္စြာ ခံယူပါသည္။

ေမတၱာျဖင့္-
ဓမၼရိပ္ၿငိမ္ အရွင္ေ၀ဠဳရိယ(အုတ္ဖုိ)
22.8.2014