လယ္ေျမဖုန္ဖုန္မွာ လယ္သူမရဲ႕ေသြးေတြ စြန္းခဲ့ၿပီ။

ျမန္မာမႀကီးတစ္ေယာက္
ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ ေသေနတယ္။

တိုင္းတပါးသားကို အဲဒီေျမ မေပးလို႔တဲ့
သူတို႔အသတ္ခံရတာ။

ဟုတ္တယ္။ ဒါဟာ လူသတ္မႈပဲ။
ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ အၾကမ္းဖက္မႈပဲ။
ကိုယ့္ေျမကို
ကိုယ္ဖက္တြယ္ခ်င္စိတ္ေလးတစ္ခုတည္းအတြက္
သူ႔ခမ်ာ အသတ္ခံရ႐ွာတာ။

လက္ယကၠန္းထည္ ေခါင္းေပါင္းစေလးရယ္
ေသြးေတြေပလူးေနတဲ့ ရာဘာဖိနပ္ရယ္
လက္မွာ ေနာက္ဆံုးဆုပ္ကိုင္သြားရွာတဲ့
ေဆးလိပ္တိုေလးရယ္
ဒါပဲ သူ႔ဆီက ရတယ္လို႔ ၾကားရ။
သူ႔ေခါင္းကို ေဖာက္ထြက္သြားတဲ့က်ည္ဆံ။
သူပိုင္တဲ့ေျမအတြက္
အသက္ေပးသြားရေလတဲ့ အျဖစ္ေပါ့။

သူတို႔ခံရတာ မၽွတရဲ႕လား?
မိ႐ိုးဖလာ ဓါးမဦးခ်
လုပ္ကိုင္လာတဲ့ေျမကို မစြန္႔ခ်င္တာနဲ႔ပဲ။
သူ႔ကို ေသခိုင္းသင့္သလား?

အမ်ဳိးဘာသာ စည္း႐ိုးထိုးမကြလို႔
လူယုတ္မာေတြက အေရၿခံဳအသံဟစ္ေနၾကခ်ိန္မွာ
လယ္သူမႀကီးတစ္ေယာက္
ေျမေပၚေသြးအလိမ္းလိမ္း အသက္ေပ်ာက္ရွာ။

ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာ ျမန္မာေတြအသတ္ခံရ
တိုင္းတပါးကို အဲဒီေျမေပးအပ္ဖို႔
ျမန္မာေတြ မခ်ိမဆန္႔ေသနတ္ဒါဏ္ရာနဲ႔
ေျမေပၚတြန္႔လိမ္ေနရ။
ေႀသာ္ လုပ္ရက္လြန္းၾကေပ။

အမွန္တရားဟာ
မိႈင္းတိုက္မႈေတြၾကား ပုန္းကြယ္ေနရခ်ိန္မွာ
အၾကမ္းဖက္မႈက ဂုတ္ခြစီးေနၿပီ။

အဓမၼဝါဒကို ေျပာေဟာၾကတဲ့ႏိုင္ငံ
အဓမၼဝါဒီေတြက အသင္းဖြဲ႔ၾကတဲ့ႏိုင္ငံမွာ
မ်က္စိကန္းေနတဲ့ ေသနတ္ေျပာင္းဟာ
ကိုယ့္အမ်ဳိးသားေတြရဲ႕ေသြးကို ေသာက္ဖို႔
ပလူပ်ံထြက္ခြာလာၿပီ။

ေနာက္တစ္ႀကိမ္ က်ည္သင့္သူဟာ
ခင္ဗ်ားျဖစ္ႏိုင္သလို က်ဳပ္လည္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။

'ငါတို႔အမ်ဳိး စည္း႐ိုးထိုးမယ္'
'အမ်ဳိးသားေရးအရ ဖြတ္ေဘာပဲမမယ္'
အႏွစ္မဲ့ လိမ္ညာသံေတြ ဆူညံဖံုးေနတဲ့ေအာက္မွာ
ဒိဠိတ႐ုတ္ရဲ႕ ၾသဇာခံအျဖစ္သို႔ …
ျမန္မာ့ေသြးစက္ေတြကို လမ္းခင္း၍ …
Thorn Nay Soe